Historia odkrycia bieguna południowego
James Cook, angielski żeglarz w 1772-1775 roku dwa razy podszedł wystarczająco blisko do Antarktydy (nie mniej niż 300 km). W 1820 rosyjskiej wyprawy M. P. Lazarev i F. F. Bellingshausen pokładzie "pokoju" i "Wschód" przybył do wybrzeży Antarktydy, prawie w pobliżu. Przeprowadzono szeroką podróżnym prac badawczych w wodach otaczających biegun południowy. Zbadano temperaturę wody, głębokość i przepływ. Rosyjscy naukowcy odkryli 29 wysp położonych w bliskiej odległości od lądu. W latach 1821-1823 w Antarktyda blisko zveroboy Uэddell i Palmer. W 1841 roku, angielski podróżnik James Ross odkrył półkę lód, który jest nadal o nazwie Ice Shelf. E Anglik. Shackleton 09 stycznia 1909 osiągnął szerokości 88 ° 23 ', który jest zaledwie 179 mil od bieguna. Dopiero w 1911 roku, norweski badacz Amundsen był w stanie dostać się do punktu, w południe na ziemi. Co ciekawe, pierwszy Amundsen zamierza podbić bieguna północnego Ziemi, ale dowiedzieć się, że wygrał wyprawę Robert Peary, norweski przebieralnię decyzji i przeszedł do historii jako odkrywca bieguna południowego Ziemi.
Flora i fauna Antarktydzie
Niepowtarzalny klimat kontynentu miały istotny wpływ na florę i faunę Antarktydy. Brak ryb słodkowodnych i lądowych ssaków. W Antarktyce istnieją porosty, mchy, grzyby i bakterie. Na kontynencie znajduje się wiele jezior, zamieszkane przez bardzo nietypowych drobnoustrojów i bakterii. Tylko wtedy, naukowcy odkryli unikalne rodzaje glonów (okrzemki i niebiesko-zielony). W północno-zachodniej części Półwyspu Antarktycznego, gdzie trochę cieplej, można znaleźć kilka gatunków roślin kwiatowych. Mała populacja pingwinów wciąż żyje w wodach przybrzeżnych Antarktydy. Ale co roku jest mniej.
Zasoby naturalne Antarktydzie
W wodach wokół Antarktyki wiele antarktycznego kryla i ryb, które są bardzo cenne zasoby biologiczne. We wschodniej części Antarktydy odkryto obszary bogate w rudy żelaza, wolframu, złota, miedzi, platyny i diamentów i. W Antarktyki półce prezentować duże ilości węglowodorów. Według geologów, Antarktyda może uzyskać co najmniej 70 mld. Ton paliwa. Obecnie zakazane w kontynentalnej górę. Zgodnie z Traktatem z Antarktydy, żaden kraj na świecie ma prawo do wydobycia minerałów. Możesz czynienia tylko z badań.
Dziura ozonowa nad Antarktydą
Pierwsza warstwa ozonowa nad kontynentu w 1985 roku były obserwowane przez brytyjskich naukowców. Zjawisko to nie jest trwałe. We wrześniu i październiku (pierwszy miesiąc wiosny na półkuli południowej), wydaje się, w pierwszych miesiącach jesiennych (marzec, kwiecień), gdy światło UV znika, to prawie znika. Dokładne dane, które wyjaśniają dziury ozonowej nad Antarktydą jest nadal istnieje. Wiadomo jednak, że stosunek konsumenta natury nie sprzyja wyeliminować ten problem.