Przypomnijmy, że gniew - emocje, wyrażając negatywne nastawienie do ludzi i warunków życia, które uniemożliwiają jakąkolwiek nasze pragnienie lub działalności. Przeszkody te odczuwamy jako niebezpieczeństwo i zagrożenie dla naszego zdrowia fizycznego i psychicznego. Zagrożenie to daje nam troskę. Od wielkości zależy zagrożenie tym sensie mamy więcej strachu lub gniewu. Na przykład, gdy dziecka piaskownicy zabawki odliczenia dziecka starszego, dziecko się boi, a jeśli to jest jego wiek, dziecko będzie się gniewać i zrobić akcję.
Natura gniew samo u dorosłych i dzieci. Ale jeśli wielu dorosłych są w stanie zrozumieć przyczyny własnej złości i znaleźć sposoby na konflikt, dzieci w każdym wieku, nie mają wystarczającą autonomię i prawo do dokonywania zmian w swoim życiu. A rodzice muszą nieskończoną miłość i cierpliwość, aby pomóc dziecku radzić sobie z tym, dobrze, bez dziecka, destrukcyjny emocji.
Jak dzieci wyrażają swój gniew? Charakteryzują się one tak zwanych "niedojrzałych" zawiera listę gniewu. Bardzo małe dzieci "są" nieświadomie. Na przykład, dziecko przyzwyczajone do garnka, nagle zaczyna się na "spacer" w spodniach. Raczej dziecko tak "zły" na rodziców za brak miłości i uwagi. Starsze dzieci większość jego zły nastrój wyrażony w postaci wybuchów agresji i emocji: na przykład zerwania zabawki, walcząc z rówieśnikami lub rodzeństwem, rodzicami i krzyczeć na t.Sekcja. Często źródłem tych sposobów wyrażania złości są agresywne w treści i formy programów telewizyjnych i filmów animowanych, gier wideo. Chciałbym poinformować rodziców, którzy starają się, aby czas dla siebie, to dziecko przed telewizorem, nie. Jest również przeglądać gier na PC, zanim dziecko zacznie je odtwarzać. W przeciwnym razie, dzieci nie tylko zły wybuchy emocji, ale tworzy stabilną niewystarczające własne postrzeganie świata i siebie w tym świecie.
Dzieci dorastania często wyrażają gniew w postaci pasywnego - agresywny. Bardzo zwrot "bierna agresja" na pierwszy rzut oka wydają się sprzeczne. W ramach "bierności" kiedyś zrozumieć "bezczynność", choć tłumaczone z łaciny oznacza "cierpieć". Ta forma agresji jest bardzo wyrafinowane. Jest to ukryty sposób wpływać na innych i manipulować nimi, aby osiągnąć swoje cele. Jednak nie każde dziecko ma zły nastrój przejaw biernej agresji. Rozpoznaj jej rodzice pomagają jej wiedzę z trzech cech:
Pierwszy bierna agresja nieracjonalne i nielogiczne. Dziecko zachowuje przeciwnie do tego, co się od niego oczekuje.
Po drugie, Celem biernej agresji - zdenerwowany dorosłych (rodziców, nauczycieli), czyli ludzi, którzy reprezentują autorytet dla dziecka.
I trzeci dać swoje zachowanie równowagi out dorosłych, dzieci powodują największe szkody dla siebie, a niekiedy w ich oburzenie wobec ojców ekstremalnych i okropnych cech - autodestrukcji.
Przyczyną agresji u młodzieży pasywnego jest błędne postrzeganie rodziców niedojrzałe dzieci gniewu. Kiedy rodzice zakazują dzieciom pokazać swój gniew ("Nie waż się mówić do matki tonem!"), Dzieci zaczynają tłumić je w sobie. Dziecko nie ma ochrony przed gniewem rodziców w jego serce jest żal i ból, a władza rodzicielska w świadomości dziecka stopniowo pogarsza się.
Należy zauważyć że rodzice nie zawsze trzeba "alarm" o pasywnej agresji. "Normalny" ta forma gniewu może być uznane we wczesnym okresie dojrzewania - w 11-13 lat. Dziecko rośnie, a to zwiększa potrzebę bycia niezależnym. W tym okresie, zaniedbania dziecka w czynnościach domowych, leniwy, zaczyna do domu ze szkoły niską ocenę i ciągle przynosi rodzicom cierpliwości. Najważniejsze dla rodziców w tym trudnym czasie - w odpowiedzi na "sztuczek" dziecka lub, w swej nieskończonej, leżąc na kanapie i patrząc w sufit. Nie można przesadzać lub zły. W żadnym przypadku nie można mówić do dziecka w rozkazującym tonem - lepiej jest wniosek tonu. Spojrzenie na dorosłych rozmowy z dzieckiem musi być spokojny i neutralny. Radzę rodzicom trenować spojrzeć w lustro. To ważne, ponieważ dziecko, które jest bierne - stan agresywne jednoznacznie odrzuca jako zły wygląd ponury i wesoły, dziecko postrzegane jako kpina.
Tak, dziecko jest zły. Dzieci nie mogą dojrzewać wyrażać i kontrolować ich gniew. Naucz je, że do 17-18 lat - jest, moim zdaniem, jednym z najważniejszych zadań edukacji. Niestety, rodzice często nie mają dojrzałe podejście do własnej złości i nie można go kontrolować. Oni przelewać swoje emocje do siebie, a dzieci często nie do przyjęcia formularza (głośne przeklinanie, rozbijając naczynia wieje). Chcę przypomnieć rodzicom, że dzieci są bardziej wrażliwe na zachowanie, a nie słowa dorosłych wokół nich. Widząc, jak rodzice wyrażają swój gniew, dzieci zaczynają działać w ten sam sposób.
Aby nauczyć dzieci, aby wyrazić swój gniew jak przystało na dojrzałą osobę, rodzice sami muszą się tego nauczyć. Od czego zacząć? Po pierwsze, trzeba znaleźć przyczynę gniewu, to dorośli w stanie zrozumieć, jak dorosłych i dzieci, nawet jeśli nie wiesz, jak rozmowa. Można to zrobić z prostej analizy, odpowiadając na trzy pytania. 1 - I (lub moje dziecko) zły dlatego mnie (kochanie) problemem? 2 - Jeśli tak, to grozi mi (dziecko) lub coś ważnego dla mnie (dla dziecka). Dlaczego? 3 - Co to jest zagrożenie?
Następnym krokiem - Bo gniew, gdy okaże konieczne do analizy, jak adekwatnej odpowiedzi lub reakcji na złość dziecka u źródła. Zamiast tego, często sytuacja jest taka: przed nim zły widzenie dziecka, rodzice zaczynają się złościć odpowiedź. Nie można skopiować na zachowanie dziecka. Musimy starać się zachować spokój obecność i logicznego myślenia do normy, bez odchyleń w bok, aby przekazać swoje myśli w stronę rozmówcy, firmy i przyjaznej rozmowie z nim, a sugerując dziecku, że nie potępiać i podobał mi się sposób, w jaki jest, a nie za dobre zachowanie lub działania. W celu "kontroli się" i doszła do tego "idealnego" sposobem wyrażania złości, trzeba wykonać wiele wysiłku. Niektórzy psychologowie powinni prowadzić dzienniczek mocowania wszystkie wystąpienia gniewu. Inne - pisanie listów do przestępców, ale nie wysyłaj ich. Trzecia - do dzielenia się swoimi uczuciami z siebie i tak.d. Mam nadzieję, że dla dobra ich dzieci, większość rodziców chętnych do samokształcenia.
Co to są punkty w kształceniu rodziców należy zwrócić uwagę uczyć dzieci analitycznego myślenia, i, w konsekwencji, poprawne zachowanie z jego gniewu? Z własnego doświadczenia edukacji i doświadczenia dwóch synów wielu rodziców można zauważyć, że jest to bardzo przydatne i wspólne czytanie się dyskusja na temat lektur. Uczy dzieci do jasnego myślenia, rozumienia sytuacji i uczuć innych ludzi.
Radzę rodzicom nie szczędzić czasu na rozmowę z dzieckiem o jego problemach i trudnościach. Spróbuj zrozumieć, jak dziecko reaguje na konkretny problem, należy rozważyć jego stan emocjonalny. Następnie, biorąc pod uwagę wiek dziecka, możesz pomóc mu wchłonąć otaczającą rzeczywistość.
Dzieci potrzebują swoje przywództwo. Pomóż im zrozumieć uczucia, że mogą ich odróżnić. Im szybciej dziecko uczy się określić różnicę między gniewem i innych uczuć, tym szybciej może wyrażać swoje emocje dokładniej i w odpowiedniej formie.
Possessed najpotężniejszy pozytywne wzmocnienie w edukacji dziecka - zatwierdzenie rodzicChcesz pokazać dziecko nie znudzi się na co dzień. I nie koniecznie artykułować swoje słowa. Wystarczy, aby uważnie słuchać dziecka uśmiech mu wciśnięty do niej, spędzać czas z nim, że jest w stanie przekazać swoją miłość dziecko. Wtedy będziesz cieszyć się nieograniczoną zaufanie swojego dziecka i jego odpowiedniej sensie. Edukacja dziecka, dzięki czemu można w nim obudzić swoją najlepszą jakość i stanowią integralną harmonijną osobowość.