Ciekawe, dziwne i zabawne historie dla młodszych uczniów i uczniów w wieku licealnym. Ciekawe historie z życia szkoły

 Siedziałem przy biurku. Autor: Wiktor Golyavkin

 Tylko zarząd zwrócił się nauczyciel, a ja jeszcze raz - i pod biurkiem. Jako nauczyciel zauważył, że mnie nie było strasznie prawdopodobnie zaskoczony.
 Zastanawiam się, co o tym myśli? Będzie w ogóle, gdzie pyta wciąż tu jestem - że będzie się śmiać! Do połowy lekcji jest ponad, a ja siedzę. "Kiedy - myślę - widzi, że moja klasa nie jest? "Ale trudno jest siedzieć pod biurkiem. Powrót I nawet nie zachorował. Spróbuj ledwo spędziliśmy tak! Kaszlałem - nie uwagi. Nie mogę siedzieć więcej. Więc nawet mój kolczyk z tyłu stopy wszystkie Pokes Grupy Wydarzenia Filmy czasu. Nie mogłem się oprzeć. Nie dosydiv do końca lekcji. Vylazhu i powiedzieć:
 - Niestety, Piotr
 Nauczyciel pyta:
 - Co się stało? Chcesz wejść na pokład?
 - Nie, przepraszam, ja siedziałem pod biurkiem
 - No, jak tam wygodnie usiąść pod biurkiem? Jesteś teraz siedzi cicho. Więc zawsze w klasie.

 Aby to zaskakujące. Autor: Wiktor Golyavkin

 Tanya nie dziwi. Ona zawsze mówi: "To naprawdę nie jest śmieszne! "- Nawet jeśli zdarza się niesamowite. I wczoraj w oczach wszystkich przeskoczył kałuży, więc nikt nie może skakać, a ja skoczyłem! Wszyscy byli zaskoczeni, z wyjątkiem Thani.
 "Wielkie rzeczy! Więc co wtedy? W nie dziwi! »
 Staram się jej zaimponować. Ale nic nie może zaskoczyć. Ile próbowałem.
 Byłem z procy wróbla.
 Nauczyłem się chodzić na rękach, gwizdać z jednym palcem w ustach.
 Widziała go. Ale nie zaskoczony.
 Próbowałem z całych sił. Co mi po prostu nie! Wspinał się na drzewa, poszedł bez kapelusza zimy
 Ona nie jest zaskoczony.
 I pewnego dnia po prostu wyszedł z książką w sądzie. Usiadł na ławce. Zacząłem czytać.
 I nawet nie patrz Tanya. A ona mówi:
 - To niesamowite! To by pomyślał! To brzmi!

 Karuzela głowy. Autor: Wiktor Golyavkin

 Do końca roku szkolnego, zapytałem mojego ojca, aby kupić rower, pistolet maszynowy, akumulator zasilany bateryjnie samolot lecący helikopter i hokeja stołowego.
 - Tak bardzo chcę mieć tych rzeczy! - Powiedziałem batkovi.- Są stale mieszając w głowie jak karuzela, i to w głowie, więc trudno, aby utrzymać się na nogach.
 - Trzymaj się - powiedział ojciec - nie pokorny i pisać na kartce mnie wszystkie te rzeczy, które nie zapominają.
 - Więc po co pisać je i tak siedzę głęboko w pamięci.
 - Zapis - powiedział ojciec - to ty bezwartościowe.
 - W ogóle, to nic nie kosztuje - powiedziałem - tylko dodatkowe moroka.- napisałem w wielkich liter na całym arkuszu:
 VYLYSAPET
 PISTALYET-PULYMET
 SAMALET
 VYRTALET
 HAKEY
 Następnie kolejna myśl i postanowił napisać "Ice Cream", podszedł do okna i spojrzał na znak z przodu i zakończył:
 LODY
 Mój ojciec przeczytał i mówi:
 - Kupię ci lody, podczas czekania na odpoczynek.
 Myślałem, że nigdy nie jest, i zapytać:
 - Która godzina?
 - W najlepszych czasach.
 - Do czego?
 - Do końca przyszłego roku szkolnego.
 - Dlaczego?
 - Ponieważ litery w głowie kręcić jak karuzela, to zawroty głowy, i słowa nie są na nogach.
 Jakby słowa są w nogi!
 I lody kupiłem sto razy.